झारीतील शुक्राचार्य

 झारीतील शुक्राचार्य !!



जिथे "भासतो"आपलेपणा
तिथं आपलीच मारली जाते.

जिथे " कळतो" अंत:स्थ हेतू
तिथं आपलीच मारली जाते.

तू जारे " मी " आहेना, तिथं
आपलीच मारली जाते.

"तूझ्यामूळं हे शक्य झालं" तेव्हा
आपलीच मारलेली असते

"जे होतं ते चांगल्यासाठीच असते."


तेव्हा आपलीच मारलेली असते.

"हे काय जस्ट तुलाच फोन करत होतो."
तिथं आपलीच मारलेली असते.

"तुझा काहीच प्रॉब्लेम नाही रे"
तेव्हा आपलीच मारलेली असते.

तू बिनधास्त जा मी बोल्लोय तिकडे
तेव्हा आपलीच मारलेली असते.

जीवनी येईल तेव्हाच स्थैर्य
ओळखा 'झारीतील शुक्राचार्य '

ओळखा 'झारीतील शुक्राचार्य '


सुविकोळेकर


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

स्वातंत्र्यवीर सावरकर

 स्वातंत्र्यवीर सावरकर: रणदीप हुडा अभिनीत चित्रपट पाहिला . दोन अडीच तासात एखाद्या थोर व्यक्तिमत्त्वाचे पैलू द्दश्य माध्यमातून समोर आणायचे म्हणजे मोठी आवाक्याबाहेरची गोष्ट असते.त्यात विदा सावरकर म्हणजे अशक्यच !! यापूर्वीही सुधीरजी फडके यांनी सुंदर प्रयत्न केला होताच.पुढे त्याची गुजराती आव्रृत्तीही निघाली. उत्तम!! भूतकाळात डोकावताना भारतमातेच्या थोर सुपुत्राच्या अजरामर कारकीर्दीचा धांडोळा घेताना कितीतरी बारीक सारीक गोष्टी चित्रपटात काळजीपूर्वक मांडल्यात. भयंकर प्लेगची साथ त्यात होणारे आप्तेष्टांचे म्रृत्यू. त्यातही भयंकर म्हणजे इंग्रजाधिकार्यांकडून महिलांवर होणारे अत्याचार. बालवयातील विनूचे मित्रमेळ्यातील जाणतेपण.तरुणवयातील विनायकची अभिनव भारत च्या माध्यमातून स्वातंत्र्याविषयीची उर्मी. जबरदस्तच !! हिंदु मुस्लीम ऐक्यातून आंग्ल सत्तेला लावलेला सुरुंग"१८५७ चे स्वातंत्र्य समर" या पुस्तकातून जगासमोर आणण्याचे अलौकिक काम विदांनी केले. यातूनच अनेक भारतीय क्रांतिकारकांनी ब्रिटीशअधिकार्‍यांचा खात्मा केला. लंडनमधील अटकेत जहाजाच्या पोर्टहोलमधून समुद्रात टाकलेली ऐतिहासिक उडी ...
Read more

मैत्र जीवांचे# शैलेश मोरे

 मैत्र जीवांचे# शैलेश मोरे तो भेटला तेव्हा पूर्वमाहितीनुसार वलयांकित होता. तो दिसला की बाजूला मित्रांचे अन मैत्रिणींचे कोंडाळे! एमेस्सी ला एकाच डिपार्टमेंटला आमचीओळख झाली.आम्ही मूळातच असेच खुशालचेंडू अन सातारचा म्हटल्यावर विषयच संपला.पण तो काहीना काही गोष्टीत प्रसिद्ध होता. मग त्या चाकोरीबाहेरच्या का असेनात. महाराष्ट्रच लोकसेवा आयोगाच्या परिक्षेचा अभ्यास करताना अभी नही तो कभी नही या प्रतिज्ञेवर ठाम. इकडे एमेस्सी लेक्चरला दांडी पडु लागली मात्र महाशय जे होइल ते बघू म्हणत राहुरीतील झाडांच्या सावलीत रट्टा मारत होते. शैलेश मोरे!! होय. कर्मधर्मसंयोगाने त्यांच्या प्रयत्नांना यश आले. देईल ती परिक्षा पास होत,राजपत्रित अधिकारी म्हणून स्थिरस्थावर झाले. त्यांच्या सोबतच्या बर्‍याच आठवणी आहेत.एकदा कॉलेजमधे क्रिकेटच्या नाईट मॅचेस होत्या ,आम्ही एकाच संघात होतो.अर्थात तेच कर्णधार होते.मला गोलंदाजीपण द्यायचे." नीट टाक नायतर कानफडीन" म्हणून दमपण द्यायचे. एकदा एका फलंदाजाने उंच चेंडू फटकावला. आम्ही दोघेपण अंदाज घेत होतो मला समोरुन शैलेश दिसताच मी म्हणालो " (कॅच) तुम्ही घ्या तुम्ही घ्या...
Read more

एक कँप अाठवणीतला: स्काऊट गाईड १९९६

 एक कँप अाठवणीतला: स्काऊट गाईड १९९६ आमच्या इयत्ता आठवीचा काळ म्हणजे ‍१९९६ असावे. आम्ही स्काऊट चे विद्यार्थी होतो. तेव्हा एक भन्नाट गोष्ट घडली.आमच्या शाऴेने आठवी ते दहावीच्या स्काऊट गाईड यांचा निवासी कॅंप तिन दिवस ठेवला होता. म्हनजे तिन दिवस शाळा नाही फक्त कॅंप व निसर्ग निवास!! तालुकास्तरीय कॅंप असल्याकारणाने अडूऴ ता पाटण येथील क्षेत्रपाल विदयालयाचे देखील विद्यार्थी सहभागी झाले होते. अगदी त्यावेळेसही त्या कॅंपला मुलीदेखील होत्या. अर्थात शाळेविषयी पालकांची विश्वासार्हताही तेवढी द्दढ होती. आजकाल जे समर कॅंप किंवा हिवाळी शिबिरं होतात त्याचा आद्यप्रकारच म्हणा! ! आमचे दोन संघ एकत्र केले होते वनराज व गजराज संघ. प्रमोद , पवन ,उमेश, प्रशांत , किशोर , सतिश, रुपेश असे बरेच मित्र आमच्या संघात होते.  शाळाच निसर्गाच्या सानिध्यात असल्याने रात्री अपरात्री थोडीशी भिती असेलही पण उत्साहाच्या पुढे भिती कोमेजुन गेली होती. तेव्हा बिबट्या वगैरेची भिती नसायची. साधारण टिपिकल त्रिकोणी तंबू उभारायचा त्यावेळी बैल गाठ, सूकर गाठ अशा गाठी स्काऊटमधे शिकवल्या जात त्याचा उपयोग तंबू उभारताना होत असे. त्यात आपले...
Read more