लिहावे परि. . .अखंडित वाचित जावे. .

  न झालेले आभारप्रदर्शनपर भाषण क्षात्रभास्कर छत्रपती थोेरले शिवाजी महाराज यांना वंदन . . व्यासपीठावरील उपस्थित दिग्गज मान्यवर व ज्येष्ठ कनिष्ठ मित्रांनो सर्वांना या मज पामराचा मनापासून नमस्कार !! समोर पाहिले की सिंहासन चित्रपटानंतर " दिग्गज "शब्दाला आज वास्तवात पहिल्यांदाच न्याय मिळाला.असं मला वाट तय. आजच्या या ह्द्य गुरुगौरव सोहळ्याची आभाराची जबाबदारी माझ्यावर सोपविली आहे असं म्हणण्यापेक्षा संयोजकांनी ती लादली आहे असं म्हणेण. यातून बाहेर पडायची संधी आली होती एका भल्या सकाळी काही तात्कालिक नियोजनामुळे यातून जवळपास मी मुक्तच झालो होतो.( आज मै ऊपर असंच झालं)पण अचानक संध्याकाळी पुन्हा सचिन नलवडे साहेबांनी धरुन आणले.( आणि मै निचे) माझ्या कानी कपाळी कुनीतरी ओरडले त्याचा प्रतिध्वनी येऊ लागला" हे तुलाच कराव लागेल." ज्यांच्यापुढे अनेक वर्ष कुठ तरी आडोशाला लपत लपत शाळा कॉलेज शिकलो. त्यांच्यापुढ्यात जाऊन त्यांच्याकडे बघून आभाराचे भाषण करायचे म्हनजे "हे येरागबाळ्यावे काम नाही" ज्यांच्या हाताखाली आम्ही घडलो. . . काही दिवसांआधी कामावर जायला उशिर...

  मित्र असा लाभावा . . औ . . कोळेकर ? . . "मजी नागपूर अॅग्री का तुमी" वाय सिरीज . . . . ?. मग येक वर्ष काय केलं. . यम्पीयश्शी . . ? अच्छा अच्छा . . गाव कुटलं?? पाटण ? मजी सातारा. अामच्याकडं हुतं की पाटणच एकजण भरत . . . भरत पवार . . फॉरेश्ट्रीला हुतं" यएमेशी "जीपीबी" आयला लय हुशार माणूस राव. हा आमचा पहिला संवाद किशोर वाघमोडे यांच्या सोबतचा पक्का माळशिरसचा सोलापूरी खर्‍या अर्थानं रांगडा गडी. पल्लेदार दाट मिशा साधारण उंचीचा पण ठाशीव गडी. एकदम चकचकीत भारद्वाज पक्षा सारखा. सुनिल जाधवमुळे त्याची एमेस्सी प्रथमवर्षाला ओळख झाली. तोअकोला उद्यानविद्या महाविद्यालयाचा विद्यार्थी होता. तिथेच म्रृदविज्ञान विभागात एमेस्सी ला प्रवेश घेतला होता. मला नेहमी म्हणायचा तुमचं " डिपारमेंट (पशुसंवर्धन )लय निवांत " कवा यमेशी हुईल कळणारपण नाय" कॉलेजमधे बहुधा कॅंटीनवरच रेंगाळणार्‍या अनेक असामी पैकी तो मी व सुनिल असायचो. चहाचं बिल देताना गंमत करायचा . . . "ओ थांबा देतो मी . . .बिल . . " "बर देताय व्हय द्या द्या . . " ...